Close Combat

Een goede week geleden werd deze blog door Skynet Belgacom op non actief gezet na een klacht. Belgacom/Skynet had me van die klacht op de hoogte gebracht dmv een mail die ik helaas over het hoofd heb gezien. In die mail vroegen ze me een passage of comment te verwijderen waarin de poster een instructeur beschuldigde van het aanleren van levensgevaarlijke mes afweer technieken, met andere woorden, technieken die schadelijk zijn voor de afweerder.

De klager had Belgacom/Skynet verzocht zijn of haar naam te laten verwijderen omdat dit in het licht van hun activiteiten schadelijk kan zijn, en omdat Belgacom/Skynet daar gehoor moeten aan geven. Ik heb daar alle respect voor. Belgacom Skynet kan immers niet oordelen over de juistheid van de bewering van de poster en ik had maar beter mijn mails in de gaten moeten houden.

Na een mailtje naar Belgacom/Skynet werd de blog vandaag terug online gezet. Ik neem hen uiteraard niks kwalijk.

Feit is wel dat het toch bijzonder raar is dat iemand die helemaal niet goed bezig is en door verschillende mensen op de korrel wordt genomen het lef heeft daarover te klagen in plaats van in de spiegel te kijken.

Langs de andere kant ben ik bijzonder verheugd dat dit miniem blogje zo'n doorn kan zijn in het oog van de prutsers alom en dat tientallen mensen nogal sterk reageerden op het verdwijnen van de blog. Dat geeft me moed, veel moed zelfs. In zoverre zelfs dat we nu met vier man de close combat clubs gaan afschuimen en op basis van een objectief puntensysteem gaan bepalen wie er in de VIP lijst komt en wie zijn naam bij de NOTS zal terugvinden.

Ondertussen is er een backup blog én een staat er een zelfverdediging en Martial Arts forum online:

De blog: http://about-close-combat.blogspot.com/

Het forum: http://zelfverdediging.fightingboard.com/forum.htm

Het is nog steeds de bedoeling om een degelijke opinie te geven over systemen en hun instructeurs.

Instructeurs die menen ten onrechte op de NOT list te staan of die menen dat een commentaar onwaarheden bevat mogen me altijd per mail contacteren.

In flecktarn, woodland, urban of lizard verhulde instructeurs en hun volgelingen met een ernstige blik. Dat is de mode. De heren poseren graag in camo, dat is duidelijk. Jammer genoeg prijkt op die camo een flitsend logo waarbij het nut van dat type kledij volledig teniet wordt gedaan. Hoe moet het dan wel?

Eerst en vooral wil ik mij nog eens druk maken om civiele close combat instructeurs in camo: waarom moeten die mannen persé zo'n kleren aan? Train in wat je echt draagt. Het zal snel gedaan zijn met die leuke highkicks.

Voor wie zou dit artikel dan wel nuttig kunnen zijn? Voor de airsofters of jagers misschien?

Camouflage is het wegwerken van vormen, kleuren, geur, schaduwen, schittering en het vermijden van beweging, licht en geluid. De gebruikte middelen worden daarbij aangepast aan de omgeving. Dus als je wil vermijden dat de tegenstander je ziet dan tracht je te 'blenden', dissimulatie, opgaan in de omgeving of te simuleren, te doen alsof je daar thuishoort.

Laat het ons hier houden bij blending, vooral omdat daar nogal wat vraag naar is. Eerst en vooral zorg je ervoor dat je camo is afgestemd op je operatieve omgeving. Dat is gewoon een kwestie van gezond verstand. Je gaat niet met desert het bos in.

Dan zorg je ervoor dat je niet schittert. Je gsm gaat off en je zogt ervoor dat je uurwerk en andere attributen niet kunnen beginen piepen (alarm...). Je blote lichaamsdelen worden verhuld (handschoenen, geen korte broeken) en je gezicht krijgt een laagje paint. Is dat evident? Ja inderdaad, toch zou het niet de eerste keer zijn dat iemand's GSM afgaat!

Nog een paar tips: gebruik neutrale deo, eet geen sterk geurend voedsel en laat niks achter!

Onderstaande lijst zal regelmatig aangepast worden. De lijst is dus niet volledig. Ze is gebaseerd op mijn bevindingen en de mening van anderen waarin mijn mening 70% uitmaakt van de totaalscore.

Na elke les of elk seminarie stel ik me een aantal vragen: leerde ik iets, klopt het verhaal en weet de instructeur waarover hij het heeft? Andere criteria: manier van lesgeven: het is niet omdat je veel weet dat je het ook kunt overbrengen. Sfeer, een goede instructeur met teveel testosteron krijgt een minpuntje. Background, sommige mensen vinden het nodig op te scheppen over een niet relevante carriere. Als ze op de koop toe ook nog eens liegen over die carriere is het helemaal om zeep.

Charisma is geen criterium.

Er zijn een tiental beoordelingscriteria waarbij de efficiëntie van de technieken het meest doorweegt.

Dit is geen afrekening maar een leidraad voor mensen die op een ernstige manier willen trainen.

VIP = +80%, NOT alles eronder.

CLOSE COMBAT VIPS

Alberto Merlo - Italië
Luc Van Laere - België
Franklyn Hartkamp - Nederland
Albert Timen - US
Moshe Katz - Israël
Günther Benjamins - Duitsland
Tony Blauer -US
Mike Lee Kanarek - US

UPDATE 26/02/2010 - De Close Combat Nots werden op vraag van Belgacom/Skynet gewist.

Ik ben nogal gul met commentaar op anderen, dat geef ik grif toe. Dat becommentariëren van instructeurs en sensei's is een soort uitlaatklep voor m'n frustraties. Anderen vreten hun kas op, ik schrijf het van me af. Mag ik?

Dat ik het anoniem doe is een weloverwogen beslissing. Er zijn een handvol mensen in de sector die weten wat ik doe en op één uitzondering na volgen ze mijn redenering.

Mijn anonimiteit geeft me de mogelijk om vrij deel te nemen aan trainingen en er daarna in alle objectiviteit over te kunnen oordelen. Zelf ben ik geen avondsensei, ik geef les aan professionelen, nooit heb ik te maken met een burger. Waar, wat en hoe is niet belangrijk. Mensen die menen mij te moeten beoordelen kunnen dat perfect: als comment op een post.

Ik hoef me niet te bewijzen, diegenen die zichzelf uitroepen tot topinstructeur of 10e dan wel. Zij dragen een verantwoordelijkheid. Jammer genoeg bulken die heren (of dames) eerder van ego dan van kennis terzake en dat is gevaarlijk. Ze creëren daarmee een vals gevoel van veiligheid bij hun leerlingen.

Het is niet mijn bedoeling een soort ridder te zijn die onschuldige leerlingen wil redden van stoute meesters, zoals ik al zei, het is uit frustratie.

Mensen uit de Martial Arts scene die plots specialist zelfverdediging worden, wel dat snap ik niet. Mensen die helemaal alleen zelf een systeem uitvinden al evenmin.

Tuurlijk, dat ego! Waarom zouden ze een degelijk door tientallen zoniet honderden anderen gemaakt en verfijnd systeem uitdragen als ze zelf in het middelpunt van de belangstelling kunnen staat?

De laatste tijd krijg ik nogal vaak mailtjes met de vraag of de gindse of gene een goed instructeur is. Weet ik veel! Als ik er niet mee heb gesproken (ja, zelfs dat is soms al voldoende) of heb getraind dan vel ik geen oordeel. Ik durf me ook wel eens baseren op het oordeel van mensen die ik vertrouw. Dat oordeel weegt dan voor 40% door op mijn finale conclusie.

Schrijf ik het close combat evangelie? Belange niet... maar ik schrijf wel de waarheid. Daar zit geen financiëel gewin achter.

Wie de ware meester is zal altijd een persoonlijke keuze zijn. Het heeft niet alleen te maken met technische vaardigheden maar ook met karakter. Die dingen hebben wel eens de neiging om te botsen, daarvoor is de instructeur of leerling nog niet slecht.

Logisch dat de technische vaardigheden absoluut aanwezig moeten zijn en laat net dat hetgeen zijn waarop ik oordeel. Het is niet omdat een instructeur me een half uur kan entertainen dat ik hem een goed instructeur moet vinden. Het probleem is dat veel mensen gewoon slikken wat hun door de strot wordt geramd omdat diegene die het zegt ooit para zou zijn geweest (neen Lambrechts, not talking to you!).

Het is niet omdat iemand ooit soldaatje was of het nu nog is dat hij iets kent van close combat of vuurwapens. Er zijn bij den ABL meer mensen die niks met wapens en gevecht te maken hebben dan wel.

Het is zelfs niet per definitie zo dat een close combat instructeur uit het leger een goed instructeur is. De drilletjes die ze daar reguliere eenheden doen zijn ook maar basic en hebben op enige uitzonderingen na weinig te maken met bruikbare straattechnieken.

Neen, als je iemand voor je hebt staan die claimt zijn mosterd bij het leger te hebben gehaald vraag hem dan eens waar, in welke eenheid, hoe lang en in welke hoedanigheid.

Ik ken persoonlijk een pak echte (ex en huidige) CQC / CQB instructeurs, monitoren. En hoewel die mensen goed zijn in hun vak, is hetgeen ze  je kunnen leren niet bruikbaar. Trouwens, als ze for real zijn dan zullen ze je niks leren! Mag niet.

De exen mogen dat dan weer wel. Maar ook daar stelt zich de vraag: "wat smeren ze op de boterham"? Een militaire achtergrond KAN een solide basis zijn maar meer niet.

Ik heb een perfect voorbeeld. Een ex militair instructeur en operatief met een uitstekende diensstaat, tientallen jaren ervaring. Gaf CQB in den vreemde en aan werknemers van private beveiligingsfirma's, gespecialiseerd in Israëlische systemen. Het is door hem dat ze bij een bepaalde eenheid geen highkicks meer geven. Wat doet die man? Hij geeft nu full time les in Krav Maga. Niet in een eigen systeem, neen, in een beproefd systeem.

Wipe the hype... kies verstandig, kies voor een bestaand en beproefd systeem.

Kort? Regeltjes. Aikido, Judo, Hapkido, Tae Kwon Do Jeet Kune Do, weet-ik-veel-wat-nog-do of Kung Fu zijn sporten. Of je traint recreatief of je traint voor competie. Als je dat laatste doet dan ben je bezig met regeltjes. Je mag niet naar het hoofd slaan (Kyokushin Karate), je mag helemaal niet slaan (Judo) en ga zo maar door. Het jarenlang trainen op die technieken en regels conditioneert je zodanig dat je niet juist reageert in een echte stress situatie.

Een bijkomend probleem is dat de bewegingen te complex zijn én dat er teveel technieken zijn. Je hebt dus met andere woorden veel training nodig eer alles netjes in je lichaamsplan zit. Een Oosterse vechtsport leer je niet op 2 jaar, zelfs niet als je er intensief mee bezig bent!

Uitzonderingen? Ja die zijn er natuurlijk maar alles hangt af van je Sensei. Het probleem is echter dat ik op veel clubs al een pak onzin heb moeten slikken. Laatst hoorde ik nog iemand zeggen dat zijn Judo Sensei vertelde dat een trap naar het kruis niet werkt. Wel, dat klopt gedeeltelijk en zeker als je de filosofie van de Oosterse vechtsport volgt (bijkomend probleempje). Stel dat je trapt en je aanvaller gaan naar beneden dan moet je natuurlijk niet stoppen en wachten tot hij terug bij z'n positieven is! Neen, je moet ervan profiteren dat hij lichtjes voorover gebogen staat met z'n handen voor z'n kruis!

Oosterse vechtsporten zijn super, als sport (competitie) of recreatief maar als je jezelf en je kinderen/vrouw/man... wil kunnen verdedigen dan ga je voor Krav Maga, (echte) Kapap, (echte), Haganah, Close Combat of een degelijk zelfverdedigingsystem.

Hoewel ze niet gemaakt zijn om te doden of verwonden zijn er toch regelmatig problemen met traditionele flashbang granaten. Het probleem is dat ze een explosieve lading bevatten en daardoor brand kunnen veroorzaken. Af en toe lees je ook wel iets over een flashbang die te vroeg afging en zo de gebruiker ervan in het ziekenhuis deed belanden maar dat zou nu allemaal verleden tijd moeten zijn met de B.A.D. Baffled Advantage Device van Centurio. Een flashbang die doet wat hij moet zonder de neveneffecten.

De specs: 280 Gr. 2660 Lumen strobe, 110 - 130 Db én herbruikbaar!

Centurio verkoopt de BAD enkel aan officiële instanties maar ik ben er zeker van dat je hem binnenkort (al dan niet nagemaakt) op de airsoft markt kunt vinden. Als dat al niet zo is want tegenwoordig zijn ze daar soms sneller met het uitbrengen van interessante add-ons dan de wapenfabrikanten zelf.

Meer info: http://centuriogroup.blogspot.com/2009/09/baffled-advantage-device-bad-first-and.html

Een beetje afleiding nodig? Een luide knal een een felle lichtflits zorgen in de meeste gevallen voor voldoende afleiding om een paar operators in stelling te brengen. Het probleem met die krengen is dat ze een explosief bevatten en dat kan voor problemen zorgen. Brand bijvoorbeeld.

Ok, we liggen niet wakker van een fikje in de stek van de badguy's maar stel dat er een gijzelaar is. Dat staat niet goed op je CV.

De oplossing? BAD

Kapap is het acroniem van Krav Panim El Panim (Hebreeuws voor “Gevecht op gezichtsafstand”). Kapap is een specifieke Israëlische vorm van verdediging die tot op heden gebruikt wordt door de Israëlische speciale eenheden, de Israëlische politie en de anti terrorisme eenheid Yamam. Kapap is ook bekend onder de term “Israeli CQB” (Close Quarter Battle / gevecht op korte afstand). De leden van de Israëlische terreureenheden hebben de voorkeur voor de namen "Micro Combat” of Lotar (Lohama Neged Teror / Strijd tegen terreur). Het Kapap/Lotar wordt gezien als het systeem waar het Krav Maga uit is ontstaan.

De historie van het Kapap/Lotar gaat terug tot ca. 1940 toen de Palmach (strijdkrachten van de Haganah) tactieken ontwikkelden voor hun strijd. De grondlegger van het moderne Kapap/Lotar is luitenant-colonel Chaim Peer. Hij is een voormalig lid van de speciale eenheid Sayeret Matkal. Tot het jaar 2001 was het Kapap/Lotar systeem vrijwel onbekend buiten Israël. De introductie in het westen werd gedaan door Majoor Avi Nardia en Sergeant Uri Kaffe (scherpschutter voor de Israëlische politie). In opdracht van luitenant Colonel Chaim Peer 'ontwikkelde' Majoor Avi Nardia een Kapap versie voor burgers. De verspreiding van deze civiele technieken is voor rekening van de Kapap Academy waar zowel Avi Nardia als Albert Timen de dienst uitmaken.

Het Kapap/Lotar systeem is opgebouwd uit 4 niveaus. Het eerste niveau (level one) is openbaar voor het publiek. Dit niveau geldt als een introductie tot het Kapap/Lotar systeem. Level One geen vast omschreven curriculum, maar wordt steeds aangepast aan de deelnemers. De 3 volgende niveaus van het Kapap/Lotar zijn niet toegankelijk voor het publiek, maar zijn bedoeld voor veiligheidspersoneel en defensie. Hierover wordt weinig openbaar gemaakt.

Omdat het Kapap/Lotar geen sport, maar net als Krav Maga een verdedigingsysteem is blijft het constant in ontwikkeling. Zo heeft het systeem recentelijk elementen uit het Braziliaanse Jiu Jitsu (onder invloed van Jean Jacques Machado) en het Filipijnse mesvechten opgenomen. De nadruk ligt in het Kapap niet zozeer op het leren van veel technieken, maar juist op het begrijpen wat een techniek effectief maakt (de onderliggende principes). Door toepassing van de correcte principes kan een Kapap/Lotar-leerling uiteindelijk zelf oplossingen creëren voor nieuwe situaties.

De namen Kapap en Lotar zijn auteursrechtelijk beschermde namen (van de IKF) die één specifiek systeem aanduiden. Het Kapap/Lotar systeem valt onder de overkoepelende naam “Israeli Martial Arts” (Israëlische Verdedigingskunsten). Andere Israëlische gevechtskunsten zijn onder andere het Krav Maga (zie op deze blog), Haganah (van Mike Lee Kanarek reeds op deze blog beschreven) en het Hisardut (van Dennis Hanover).

Enkele jaren geleden heb ik dankzij een kennis een aantal lessen kunnen volgen bij Albert Timen in één van de hogere levels. Albert weet perfect waarover hij het heeft, 'he know's his weapons'. In al de jaren waarin ik bezig ben met Close Combat en vooral CQB is zo'n kerel een verademing. Geen blabla maar actie met duidelijke instructie. Zoals het moet. Ik heb het hier al teveel moeten schrijven, sommige instructeurs weten echt niet wat ze doen, Albert dus wel. De aanpak is zowat dezelfde als die van mijn favoriete Belgische instructeur (wiens naam ik nu niet ga noemen anders krijg ik weer een mail met de vraag hoeveel ik eraan verdien).

Een groepje Kapap instructeurs met rechts Avi Nardia, Albert Timen en daaronder een oude bekende ;-)

Kapap lijkt dus een beetje op Krav Maga (eigenlijk is het andersom) de level 2, 3 en 4 technieken zijn echter agressiever en behelzen onder andere het gebruik van wapens. Zo is er een serieus hoofdstuk over 'silent killing'. Logisch dat ze die technieken niet zomaar aan de eerste beste burger tonen. Ook logisch dat het civiel gebeuren geen wapendrills en technieken met geweren, machinegeweren of handgranaten kent. Het heeft immers weinig zin om daar als burger op te trainen.

Kapap is een volledig systeem, een stapje boven Krav Maga, Haganah en verwante systemen.

Meer info: http://www.kapapacademy.com/

Mag het iets breder? Close combat doe je meestal gekleed en daarom wou ik het eens hebben over combat gear. Meer specifiek kledij met geïntegreerde tourniquet, een knelverband dat om een arm of been wordt aangelegd om zeer ernstige bloedingen te stoppen. Het Integrated Tourniquet System is een bedenksel van Dr. Keith Rose.

Vroeger moest je een tourniquet uit een EHBO tasje halen en knellen waar nodig. Daarvoor had je eigenlijk 2 handen nodig. Met het ITS systeem gaat het allemaal sneller en eenvoudiger.

De geïntegreerde tourniquets zitten op minimaal 4 plaatsen: aan de armen en aan de benen. Ze voorkomen kritiek bloedverlies waardoor ze het afzetten van ledematen kunnen voorkomen. 

Een opmerking: de tourniquet is niet duidelijk zichtbaar (voor medics), dat zou geen bezwaar moeten zijn mocht het ITS systeem op een standaardwijze worden toegepast, dus met andere woorden overal op dezelfde plaats maar ik durf erop te wedden dat er fabrikanten zijn die het systeem zullen uitbreiden en ipv 4 6 of 8 tourniquets zullen voorzien. Het is natuurlijk niet zo verstandig om een fluo tourniquet te voorzien maar er zijn andere mogelijkheden als ze dan toch achter een 'flap' moeten.

Zoals beloofd maar dan wat later heb ik het W!N handboek goed doorgenomen. W!N is een zelfverdedigingsysteem specifiek ontwikkeld voor vrouwen. Na een gesprek met de samensteller van het programma was ik nog niet voor de volle 100 procent overtuigd. 

Hoewel hij het goed kan uitleggen twijfelde ik vooral aan de technieken. Ik kreeg ergens de indruk dat het een soort Krav Maga Light zou worden maar dat is het dus niet.

Het handboek is simpel en duidelijk. De technieken worden duidelijk beschreven en de theorie erbij klopt. W!N is meer dan Krav Maga Light, het is een systeem op zich hoewel Van Laere spreekt over een samenraapsel van bestaande concepten heb ik moeten vaststellen dat die concepten en de beschreven technieken perfect matchen.

Naar mijn mening en die is gebaseerd op het grondig doornemen van het handboek voor deelnemers is het W!N systeem een degelijk en bruikbaar geheel.

Een paar dagen geleden kreeg ik ook een draft van het handboek voor instructeurs in mijn viruele brievenbus en ook dat zit goed in elkaar. Zo krijgen de instructeurs zelf een uitleg over opwarmingsoefeningen. Geloof me, de meeste vechtsportinstructeurs weten zo goed als niks over stretching en opwarming.

Kort: je bent in goede handen bij een W!N instructeur. Jammer dat ik niet eens mag meedoen ;-)

Laat me beginnen met het wensen van een groots 2010 aan allen die hier regelmatig vertoeven. Mijn goede voornemens met betrekking tot deze site: meer berichten plaatsen en vooral blijven doorgaan met het informeren over alles wat met Close Combat te maken heeft.

In de komende weken mag je trouwens enkele interessante verhaaltjes verwachten... maar eerst moet ik eventjes bekomen van het feestje van vannacht ;-)

Weglopen is hier ALTIJD de beste optie, als je die hebt tenminste. Net als bij elke agressieve confrontatie moet je gedetermineerd zijn. Zelfbehoud is je eerste doel, met andere woorden: in dit geval ervoor zorgen dat het mes niet in je lichaam terecht komt of dat je geen snijwonden oploopt.

Er zijn een aantal belangrijke factoren waarmee je rekening moet houden:

-je komt niet gemakkelijk in de buurt van een snel bewegende tegenstander

-terwijl je immobiliseert ben je meestal 2 handen kwijt

-de aanvaller kan het mes van hand veranderen bij immobilisatie

Dus, je wacht best met het uitvoeren van een 'techniek' tot je aanvaller uithaalt, tracht ervoor te zorgen dat hij niet kan overnemen en tracht ondertussen genoeg letsel te veroorzaken om hem uit te schakelen.

Feiten:

-voorgekauwde techniekjes werken in 90% van de gevallen niet

-iemand die steekt zal blijven steken, gewoon blokkeren heeft geen zin

-bij confrontaties waarbij de aanvaller een mes heeft is de kans op verwonding 95%, zelf bij een getrainde verdediger

-weet dat je bijna zeker zult bloeden

Laat je niks wijsmaken, het vergt doorgedreven training om een acceptabele kans te maken in een confrontatie waarbij de aanvaller een mes heeft.

Na jaren training heb je MISSCHIEN voldoende snelheid, determinatie en techniek om je kans op verwonding te verminderen maar helemaal uitsluiten is niet mogelijk.

Ik train zelf bijna wekelijks met een wit T-Shirt en oefenmessen (botte alu messen) met lipstick aan de snijkant... het is altijd prijs. Bij trainingen met een steekwerend of tactisch vest lukt het ontwapenen meestal zonder incidenten maar wie loopt er zo over straat?

Het voordeel van mijn anonimiteit is enorm, je stapt ergens binnen, doet wat sullig en je krijgt de meest fantastische verhalen te horen. Op 10 minuten kom je te weten wat voor vlees je in de kuip hebt. Ik doe al jaren fitness en nu wil ik ook leren vechten, meer moet dat niet zijn. En allemaal trappen ze er met beide voeten in.

In de afgelopen jaren heb ik honderden instructeurs gezien met een kwaliteit gaande van belachelijk tot fantastisch. Nogmaals, de belachelijke noem ik zelfs niet meer bij naam. Ik kan je echter wel vertellen wat ze fout doen.

Eventjes iets over het ontwapenen van handvuurwapens  (pistolen en revolvers) door de fantasten:

1) ze kennen het verschil niet tussen een revolver (kogels in een trommel) en pistool (kogels in een lader).

2) ze ontwapenen en richten daarbij de loop in hun eigen richting

3) ze ontwapenen en richten de loop in de richting van de omstaanders (dat mag wel maar laat de omstaanders dan weten dat het om een plastick replica gaat en dat het om een scenario gaat waarin zij niet voorkomen)

3) ze ontwapenen en richten het handvuurwapen op de aanvaller zonder te weten hoe het wapen werkt (ze controleren het wapen niet of ze wéten gewoon niet hoe zo'n schietijzer technisch werkt, zie verder in de tekst).

4) ze houden het wapen verkeerd vast

5) ze staan te dicht bij de aanvaller zodat hij de net gedemonstreerde techiek tegen hen kan gebruiken

Daarbij komt nog dat die gasten het niet hebben over veiligheid waardoor ze een leerling het gevoel geven dat hij het wel kent.

Jongens, voor je ontwapening gaat trainen met iemand stel je best eens een paar vragen over de achtergrond van de instructeur.

Zo'n half jaar geleden doe ik een proefles bij een clown uit het Kortrijkse. De mannen die erbij waren zullen zich het incident wel herinneren. Hij zou een ontwapentechniek aanleren. Bij de demo zag ik al dat er iets niet klopte. Ik vroeg hem of het niet gevaarlijk was om bij het ontwapenen de loop naar hem toe te houden. Neen, zei hij... hij blokkeerde de slede! Met z'n X-ray ogen had hij ook gezien dat er geen kogel in de kamer zat. Althans, dat hoop ik voor hem.

Dat en nog veel meer zoals het zoeken van de veiligheid op een Glock 19 of het slaan met de kolf van een wapen met de loop in eigen richting... ik heb het allemaal gezien.

De gouden raad van Nonkel Pim: trap er niet in!

Ik geloofde mijn ogen niet. Krav Maga voor vrouwen... Krav Maga light, en dan nog op de site van Luc Van Laere, een gerespecteerd instructeur? Krav Maga is Krav Maga, punt.

Wat zit hier achter? Gelukkig beantwoord de betreffende instructeur nogal snel mijn oproep want ik begon al serieus te zweten. Ik mag dezelfde avond nog langsgaan. Hij wil me met plezier vertellen wat er aan de hand is.

Is het nu door die goede kritiek dat ik zo'n goede ontvangst krijg of zijn ze daar altijd zo hartelijk ten huize Van Laere?

Hier volgt het verhaal:

"Overal lees je dat Krav Maga een systeem is dat door iedereen kan worden aangeleerd maar om het te leren moet je wel bereid zijn aan je conditie te werken. Dat is een beetje contradictorisch. Iedereen kan het maar je moet wel fit zijn. Dat klopt niet."

Jamaar, iedereen weet toch dat een goede conditie je kansen verhogen?

"Klopt, maar ik weet zeker dat iemand die zijn of haar conditie niet kan of wil verbeteren ook baat heeft bij Krav Maga. Trouwens, er zijn vrouwen die net door wat ze hebben meegemaakt niet met mannen willen trainen."

En daarom dus Krav Maga voor vrouwen, dat wil ik zien, mag ik eens komen kijken?

"Neen, het is echt de bedoeling dat die vrouwen in een rustige omgeving kunnen trainen, zonder op de vingers te worden gekeken door mannen die het niet kunnen laten om smalend commentaar te leveren."

Maar wat moet ik me daar bij voorstellen?

"Krav Maga maar dan zonder de zwaarste drill's, zonder honderden push- of situps maar met scenario's specifiek voor vrouwen. Trouwens, eigelijk noem ik het WIN, Women's Self Defence System, het is veel meer dan Krav Maga. Het gaat van deëscallatie tot Anti-Rape."

Jamaar, is het nu Krav Maga of WIN?

"Het is WIN, en WIN is gebaseerd op de Krav Maga principes én technieken. Er komt een site speciaal voor WIN waarop vrouwen die de cursus volgen een hoop achtergrond informatie kunnen vinden."

Wow, ok... Dus eigenlijk heb je nu ook een nieuw systeem uitgevonden?

"Neen, het is niet mijn idee maar dat van Nathalie (Heylen) én van de mensen die met mij merkten dat vrouwen hun proeflesje Krav Maga komen volgen en dan niet meer terugkeren. Ondertussen hebben we een handboek klaar en werken we aan een handboek voor instructeurs. Er zijn al 2 federaties die het systeem willen adopteren en de Martial Arts, Health en Fitness Association heeft na het doornemen van het handboek beslist eraan mee te werken aan het project."

Welke federaties?

"ECKMF en SPSA."

En wat voor titel heb je binnen het WIN systeem, Master?

"Hahaha, helemaal niet, instructeur. Er zijn maar 3 types instructeur: 'Elite, dat zijn de instructeurs die andere instructeurs mogen opleiden - Gold, dat zijn instructeurs die een bepaald aantal instructeurs onder zich hebben en gewone instructeur'. Alleen de Elite Instructor is dus een buitenbeetje. Om Elite Instructor te kunnen worden moet je minsten Krav Maga Expert 1 zijn."

En die anderen?

"Dat zijn WIN Instructeurs... en WIN instructeur wordt je na een cursus en een examen".

Allez, de Zumba story?

"Je moet het niet moeilijker maken dan het is, als je de theorie kunt overbrengen en de deelnemers de oefeningen op een correcte manier laat uitvoeren dan ben je instructeur. Maar onderschat het niet, we hebben het hier wel over een flink boekwerk waarin we onder andere uitleggen hoe een bepaalde oefening moet worden gegeven. Vb: Als er dan toch Situps worden gedaan dan zijn dat crunches of situps vanuit een psoas houding om de heupbuigers niet te belasten. We zoeken geen typische vechtsportinstructeurs."

Zoals jijzelf en Nathalie?

"Nathalie is niet echt bezig met het pure hardcore Close Combat, ze is eerder bezig met deëscallatie, psychologie en in die lijn Krav Maga voor kinderen en vrouwen."

En wat is jou rol dan?

"Wel, instructeurs opleiden en begeleiden. De eerste lessenreeks geef ik zelf, daarna is het de bedoeling dat andere instructeurs het overnemen".

Omdat?

"Omdat ik niet het typische profiel heb van een Zumba instructeur.'

Ben ik nu gerustgesteld? Een beetje. Ik heb net de electronische versie van het handboek binnen, eind deze week post ik een review.

Meer informatie: www.kravmaga-antwerpen.be

Als je Close Combat Googelt kom je als vanzelf bij UCCS terecht. Een crappy site met een donkere fotomontage van de 'Master' Instructor' en een bliksem verwelkomen je.

Het Urban Close Combat System is een 'vinding' van Didier Coppens. Google je op Coppens dan kom je de gekste info tegen. Coppens is Sifu, Master Teacher in een club die de 'Didier Coppens International Martial Arts Organisation' werd gedoopt en noemt zichzelf een topinstructeur. Mogen wij daar misschien eens zelf over beslissen?

Op zich heb ik niks tegen de mens zelf maar het stoort me een beetje dat hij zichzelf zo in de schijnwerpers zet en om maar met de deur in huis te vallen: zijn systeem is al even crappy als z'n site. Niks nieuws onder de zon. Meer nog: Coppens praat soms over zaken waarover hij beter zou zwijgen. Hij verwart competitiesporten met realiteit en maakt daardoor dodelijke fouten. Onvergeeflijk voor een iemand die zich een Close Combat instructeur noemt, erger voor iemand die zichzelf tot topinstructeur van een topsysteem doopt.

Het is niet omdat je een militair bent dat je iets van Close Combat kent, dat is hier dubbel duidelijk. In een mount met gestrekte armen reachen naar het hoofd, dekkingsfouten... ze passeren allemaal de revu.

Mocht ik de Youtube filmpjes hebben gezien voor mijn testles dan had ik me de niet eens de moeite getroost om naar Zottegem te trekken.

Is er dan echt niks positief te vertellen over Coppens en zijn systeem? Jawel. Hij slaagt er op regelmatige basis in om interessante mensen naar z'n tent te lokken. Zo spande hij ondermeer Tommy Carruthers voor z'n kar. Op Jeet Kune Do gebied een echte topper. Het is een tactiek die werkt. Zo surft hij mee op de naamsbekendheid van de echte groten.

In eerdere posts heb ik het al regelmatig over de Combat Mindset gehad. De principes waarop die Combat Mindset gebaseerd is komen recht uit het Stress Management boekje.

Eer je gaat nadenken over een zelfverdedigingsysteem moet je weten wat stress doet met je lichaam en je moet weten wat de natuurlijke reflexen zijn in het geval van verrassing.

Het Spontaneous Protection Enabling Accelerated Response Systeem van Tony Blauer is dan ook niks nieuws. Maar, en daar komt het: alles wat hij zegt klopt voor de volle 100%. S.P.E.A.R. is gebaseerd op feiten en het verhaal is zeer goed verpakt.

Blauer weet waarover hij het heeft en kan zelfs de meest ervaren Close Combat instructeur iets leren. Hij is vlot en haalt relevante voorbeelden aan.

Blauer was jaren geleden op een besloten seminar waar nog een paar andere Vlamingen en ikzelf ook aanwezig waren en sommige van zijn gimmicks komen recht uit dat seminar. Zo is zijn inside en outside  90° concept afkomstig van ene Marcel Dor, de feitelijke grote baas bij de Europese Commando Krav Maga Federatie, en die heeft het waarschijnlijk uit het Wingate Institute...

Het principe is simpel: hou je onderarm meer dan 90° ten opzichte van je bovenarm en open je hand. Je gebruikt daarbij andere spieren en zal gemakkelijker iemand van je af kunnen duwen.

Spear vs Suckerpunch (c) Tony Blauer Tactical Systems.

Op zich is er niks verkeerd met het 'leren' en integreren, integendeel. Nogmaals: Blauer rockt! Het is duidelijk dat hij heel wat tijd en energie in research heeft gestoken.

S.P.E.A.R. is een zeer goede fundering voor elk Close Combat Systeem. Als je serieus bezig bent met Close Combat dan moet je die DVD in huis halen! Leer en integreer.

Meer info: http://www.tonyblauer.com/

HaganaH, F.I.G.H.T. (Fierce Israeli Guerilla Hand-to-hand Tactics) is van de hand van Mike Lee Kanarek (die trouwens tot z'n 10e in België woonde en nog een paar keer terugkwam). Zonder enige moeite heb ik het hier over een egosysteem. Mike Lee kent Kapap en Krav Maga maar is een commerciëel beestje. Niks op tegen en op de keper genomen heb ik zelfs geen probleem met een egosysteem. Als het maar zin heeft, als het maar een achtergrond heeft.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ja. Ik bedoel, ja, het werkt. Alleen is het soms een beetje te fijnmotorisch. Tracht in een gevecht je voet maar eens op de voet van een tegenstander te krijgen... Leuke techniek, dat wel. Het principe is simpel: je zet je voet op de voet van de tegenstander en duwt hem naar achter. Om het in de woorden van één van mijn favoriete instructeurs te zeggen: "een opportuniteitstechniek". Ik zou je tijdens het trainen van die techniek willen aanraden je voet op te heffen als je trainingspartner naar achter begint te vallen anders zou je wel eens met een enkelprobleem kunnen zitten. uit ervaring weet ik dat je daar maanden kunt mee sukkelen.

Als je de DVD's van Kanarek bekijkt zie je zorgvuldig gemaakte beelden, een duidelijke uitleg en goede achtergrondinformatie. De nadruk ligt op de technieken én het concept. Kanarek werkt met referentiepunten en dat is op zich een leuk idee. Je leert zo snel een aantal openingen benutten vanuit diverse hoeken.

Zijn de DVD's het kopen waard? Ja. Alleen al omdat ze zo zurgvuldig gemaakt zijn. Kanarek slaagde erin een goed systeem op poten te zetten dat vooral in de USA een succes is.

Meer info: http://www.fight2survive.com/

Krav maga (contactgevecht) is een systeem dat zijn oorsprong heeft in Israël. De oprichter van het systeem is Imrich Sde-Or (IMI Lichtenfeld).

Er gaan heel wat verhalen de ronde over de oorsprong van Krav Maga, feit is dat Imi's volgelingen Krav Maga bekend hebben gemaakt. Wat vroeger een 'geheim' systeem was is nu het bekendste systeem ter wereld. 

Er zijn tientallen Krav Maga federaties, de ene al beter dan de andere. De laatste jaren heb ik zowat overal Krav Maga getraind. Zo heb ik de afgelopen 2 jaar soms samen met mijn kameraad, Jo een twintigtal clubs bezocht. We trainden onder andere bij het IKMF, de ECKMF, bij Krav Maga Worldwide en CKM in Nederland, bij de federatie van Richard Douieb in Frankrijk, bij mensen die zichzelf een titel toebedeelden en volgden stages van Alain Cohen (Krav Security), Moshe Katz (IKI), Alberto Merlo (ECKMF, IPP) en Itay Gil (Protect Invest). Vorig jaar gingen we zelfs naar Israël om te trainen met de mensen van Haïm Peer (KMF).

Het is bijna onbegonnen werk om al die ervaringen neer te pennen, toch wil ik je de uitschieters niet onthouden: Krav Maga Worldwide, ECKMF en KMF. Daarmee zeg ik niet dat bijvoorbeeld de IKMF niet goed is. Serge Bridoux (B), Franklyn Hartkamp (NL) en Raphaël Glassberg (B) zijn goede instructeurs maar ik heb een probleem met sommige technieken. Daar kunnen die mensen niets aan doen.

Qua instructeurs heb ik een voorkeur voor Alain Cohen, Luc Van Laere en Alberto Merlo. Cohen omwille van z'n flamboyance, Van Laere en Merlo omwille van hun stijl en effectiviteit. De stijl van Van Laere is zeer open. Ik heb zelden een instructeur meegemaakt met zoveel achtergrond en kennis van zaken. Van Laere laat toe dat je technieken uit andere vechtsporten gebruikt en analyseert dan in overleg de effectiviteit. Ondanks mijn ervaring en achtergrond in Krav Maga heb ik op één les een paar interessante zaken opgestoken.

Luc Van Laere

De principes van het Krav Maga zijn simpel en ik verwijs naar de post over de Combat Mindset. Krav Maga draait om overleven. Counteren terwijl je afweert, snel en hard doorgaan. Alle technieken zijn grofmotorisch en simpel, zoals het hoort.

Jammer genoeg zijn er een aantal instructeurs die niet snappen hoe het moet en er toch nog ingewikkelde klemmen bij slepen. Zonde.

Ik ga geen namen noemen maar in Antwerpen loopt er een personal trainer rond die zowel Krav Maga als Systema als Close Combat op zijn cv heeft staan, pocht met jaren ervaring en niet begrijpt dat ingewikkelde constructies niet thuishoren in Close Combat. Als ex Para zou hij moeten weten hoe het moet. Niet goed opgelet misschien? Een rondvraag over de betreffende leerde me trouwens dat de kerel regelmatig in het bos achter zijn zaal rondloopt in camo. Daar stel ik me toch ernstig vragen bij.

En daarmee zijn we bij de fantasten aangekomen. Net zoals de hierboven vermelde jongeheer, die trouwens geen instructeurstitel heeft bij één van de mij bekende federaties zijn er nog mensen die menen dat je instructeur kunt worden door regelmatig een Youtube filmpje te bekijken. Let daar mee op. Die heren schrikken er niet voor terug je de grootste onzin te vertellen. Het is niet aan mij om hun namen bekend te maken, ik zwijg ze liever dood.

Aizik is een speciaal geval. Je komt hem namelijk overal tegen. Eigenlijk past hij niet in het rijtje. Het CKM van Moni Aizik is GEEN Krav Maga, het leunt aan bij Close Combat maar is soms te technisch. Het grootste probleem is dat hij totaal incompetente instructeurs neerzet. Zo was ik totaal niet onder de indruk van een les van één van zijn leerlingen, ene Arie uit Nederland. De kerel slaagde er zelfs in om er Ninjutsu bij te slepen. Japanse sluiptechnieken op een Krav Maga seminar?

Hoe zou een gemiddelde Krav Maga les er dan wel uit moeten zien? Simpel, en dit komt zo uit een instructeurscursus: bloedsomloop stimulerende oefening, stretching, opwarming, drill en techniek. Zozo, dat lijkt aardig op wat in mijn boekje staat.

In de afgelopen jaren zag ik instructeurs die begonnen met een stretching. Jongens, het is belangrijk dat je begint met een oefening om je bloedsomloop een beetje te activeren en de spieren wat op te warmen anders riskeer je letsel! Als je instructeur die volgorde niet respecteert dan moet je op zoek naar een andere club. Eerst licht opwarmen liefst lopen, dan stretchen, punt. Die ene clown die me probeerde te overtuigen met "je moet altijd klaar zijn voor het gevecht" zouden ze moeten opsluiten. Je gaat trainen in optimale omstandigheden om iets te leren. Dat is zelfs bij defensie zo en daar mag je toch veronderstellen dat de deelnemers aan een training of les klaar zijn voor het gevecht!

Een Krav Maga les moet fysiek zwaar zijn voor iedere deelnemer, het is de taak van de instructeur om ervoor te zorgen dat in een gemengde burgergroep iedereen z'n deel heeft gekregen. Hij zal toelaten dat de zwakkeren iets minder presteren en langer recupereren. Eén van de principes van Krav Maga is dat iedereen het moet kunnen toepassen.

Krav Maga is een zeer bruikbaar instrument als je ook de theorie snapt. Trainen zonder een woordje uitleg heeft geen zin. Je moet weten waarmee je bezig bent. Je instructeur moet de tijd nemen voor een praatje.

En ander belangrijk element bij Krav Maga is scenariotraining. Naarmate je vordert moet je de mogelijkheid krijgen om realistische situaties na te spelen. Een overval, een steaming, een plotse aanval... een goed instructeur verwerkt scenario's in drills en techniekoefeningen.

Nog één van de redenen waarom ik de lessen van Merlo en Van Laere leuk vond: ze begonnen de techniekoefeningen met een probleemstelling: "stel je voor dat... hoe los je dat op?" Terwijl je aan het probleem werkt komen ze langs en verbeteren je bewegingen of techniek. Van Laere gaat nog een stapje verder en laat iedereen z'n oplossing voorstellen en verdedigen. De anderen mogen dan commentaar leveren. Die aanpak tracht ik nu ook toe te passen en ik moet toegeven dat de groep sneller evolueert.

Het is zoals ik al zei, veel hangt af van de instructeur maar op zich is Krav Maga een interessant systeem. De principes zijn universeel toepasbaar bij elk Close Combat systeem en de technieken zijn bruikbaar. Eén van de instructeurs maakte daaromtrent trouwens een terechte opmerking: "Krav Maga heeft geen technieken, het zijn elementen die gepikt zijn uit Martial Arts en werden aangepast zodat ze conform zijn aan de principes van Krav Maga".

Meer info:

http://www.kravmaga-antwerpen.be

http://ippkravmaga.jimdo.com/

http://www.krav-security.com

http://www.your-krav-maga-expert.com/itay-gil.html

Systema is een Russisch Close Combat systeem. De namen om te onthouden zijn Vladimir Vasiliev, Mikhail Ryabko, Alec Kostic, Jan Bloem en Arend Dubbelboer.

Er zijn Systema scholen in Marke (B), Emmen, Hoogeveen, Meppel en Zwolle (NL).

Als we de uitleg over Systema bekijken op de site van Arend Dubbelboer dan lezen we: "Systema is een krijgskunst uit Rusland. Systema betekent “het systeem”. Het is een systeem met ideëen en principes die je gezondheid, kracht, al gehele fitness, geestelijk en lichamelijk verrijken. Dit alles wordt beoefend door middel van krijgskunst, of in andere woorden het beoefenen van fysieke weerbaarheid. In Systema leren we geen vaste technieken, kata’s (vormen),we hebben zelfs geen specifieke vechthouding buiten onze natuurlijke houding. Systema werkt met de natuurlijke bewegingen en de instinctieve reactie van de mens. Systema is een zeer ruim systeem en in de fysieke weerbaarheid houdt het zich bezig met pakkingen, klemmen, wurgingen, stoten, trappen, staand, zittend of liggend. Het leren verdedigen met wapens en tegen wapens, gebruik van geimproviseerde wapens, tegen één aanvaller of meerdere aanvallers met of zonder wapens en ga zo maar door. Het kent geen einde in de mogelijkheden die het heeft. Systema is erg uniek, bijzonder en zeer effectief en toepasbaar op iedere denkbare situatie. Daarom wordt dit systeem in Rusland ook gebruikt door speciale eenheden in het Russische leger en andere professionals. Nu is dit unieke systeem ook toegankelijk voor jou."

Dat zou dus net zo goed over Close Combat of Krav Maga kunnen gaan.

Als we het systeem van naderbij bekijken zien we echter een paar duidelijke verschillen. De nonchalante bewegingen die soms doen denken aan de 'drunken master' stijl uit het Kung Fu lijken me ietwat vergezocht.

Toen ik een paar jaar geleden met een paar kameraden een seminarie bijwoonde van Vasiliev viel me op dat de peer pressure de overhand kreeg waardoor technieken die helemaal niet effectief zijn toch werkten. Ik schreef het al in een eerdere post, een pols breek je niet door eventjes met je schouders te schudden. We hebben tijdens en na het seminar meermaals getracht letsel toe te brengen door de techniek toe te passen, het lukte niet.

Toen ik via Facebook een Russische collega contacteerde met de vraag of dit effectief een techniek is uit het Systema handboek, schreef hij me dat er een groot verschil is tussen het gepopulariseerde Systema en het originele systeem van de Spetsnaz. Het systeem dat Ryabko en z'n leerlingen neerzetten is gecommercialiseerd. Volgens mijn collega is het daarom niet slecht, alleen moet je niet zomaar alles klakkeloos overnemen.

Systema is big business, sla 'Special Weapons' open en er staan minstens 3 advertenties in waarin tientallen DVD's van Rybko en co worden aangeprezen. 

Gezien ik op de hoogte moet blijven van de ontwikkelingen op gebied van Close Combat heb ik er een aantal aangeschaft. Ook op de DVD's staan een aantal technieken die niet werken. Men gaat soms uit van statische situaties. Naar mijn weten is een gevecht dynamisch. Als iemand naar je plexus stoot zal zijn hand daar geen 3 seconden blijven.

Ook die 'speciale' stoot uit het Systema waarbij tegenstanders uit balans geraken werkt niet (altijd). Ik snap niet dat mensen nog altijd geloven in dat soort onzin. In een gevecht is een KO een kwestie van hard slaan. Tot nu heb ik nog niemand harder zien slaan dan een bokser. Je mag daar van mijn part uren over lullen maar zo is het. Laat de ninja's maar komen. Eén rake ruk van een bokser en het is afgelopen. geen drukpunten, geen speciale stoten, één flinke rake mep.

Is Systema onzin? Neen, als je die (commerciële?) elementen eruit haalt is het een leuk systeem, anders maar best bruikbaar. Het is zoals bij alle andere systemen, veel hangt af van de ervaring van de instructeur. Een instructeur met een goede achtergrond zal er vanzelf de frivole kantjes wel uithalen.

De combat mindset bestaat uit zeven elementen:

Waakzaamheid

- Wees bewust van je omgeving. Weet wat er zich achter je bevindt (360°)
- Kijk naar het totaalplaatje, wat klopt er niet? Vertrouw op je instinct.

Beslissingsvaardigheid

- Beslis en hou je aan de beslissing zonder aarzeling, aarzelen is verliezen.

Agressiviteit

- We beginnen nooit een gevecht maar beantwoorden geweld met overweldigend geweld.
- Beantwoord elke vorm van geweld met gecontrolleerde kwaadheid (zie angst).

Snelheid

- Snelheid is de sleutel tot effectiviteit, het perfecte gevecht is voorbij  voor de verliezer beseft wat er gebeurde.

Kalmte

- Als je weet dat je kalm kunt blijven en je weet dat je kalm moet blijven dan blijf je waarschijnlijk ook kalm

Medogenloosheid

- De aanval moet gestopt worden, hou je niet in. Je doel is in leven blijven.
- Na neutralisatie van de tegenstander stop je, zorg ervoor dat er geen twijfel bestaat over een mogelijke recuperatie

Verrassing

- Doe hetgeen je aanvaller niet verwacht. Gebruik het tactisch voordeel dat je hebt, je aanvaller verwacht een gemakkelijke overwinning anders had hij de aanval niet ingezet.

* origineel engelstalig: M. Dor 1997

Krav Maga, Kapap, Systema, drie systemen, drie keer Close Combat en dan hebben we het nog niet over subsystemen en allerlei 'uitvindingen'. Wat is nu het absolute topsysteem?

Eigenlijk is dat afhankelijk van de manier van lesgeven, de instructeur en het systeem. Vergeet de jongens die hun eigen systeem promoten als topsysteem. Dat is onzin en meestal doen ze het uit commerciële overwegingen (of omzichzelf in the picture te stellen).

Er zijn een aantal Belgische en Nederlandse Close Combat instructeurs die er met kop en schouders uitsteken en die mensen werken één voor één met een gevestigd systeem. De reden daarvoor is simpel. Meestal krijgen ze daardoor backup om hun systeem te laten evolueren. Net dat is zeer belangrijk bij Close Combat. Agressie nu is niet meer de agressie van 20 jaar geleden.

Ook op professioneel vlak moet een systeem evolutief zijn, je moet op een bepaald moment tactieken kunnen ontwikkelen tegen nieuwe soorten agressie (vb. steaming).

Zonder een keuze te maken voor bepaald systeem of mijn persoonlijke voorkeur te willen opdringen zou ik Krav Maga op dat vlak een 10+ geven. Jammer genoeg is de grootste Krav Maga federatie, de IKMF niet de beste. Dat komt waarschijnlijk net omdat ze zo groot is. De nummer 2 doet het op dat vlak veel beter. Krav Maga Worldwide is flexibel en durft veranderingen door te voeren. Net als de kleinschalige KMF en ECKMF.

Als je Krav Maga gaat vergelijken met Kapap dan kom je tot de vaststelling dat Krav Maga een meer civiele evolutie is van Kapap. Kapap spreekt niet over proportionaliteit en het tot enig doel het neutraliseren van de tegenstander. Dat is moeilijk verkoopbaar aan burgers. Temeer omdat een groot percentage van de technieken gericht zijn op ontwapening en het gebruik van wapens wat in Nederland heel moeilijk is.

Ik verbaas me er dan ook over dat er in Nederland Kapapverenigingen zijn. zonder afbreuk te willen doen aan de capaciteiten van Dhr. Witkamp die daar de voortrekker is van het systeem lijkt het me sterk dat het kan.

De conclusie is wat mij betreft simpel: Kapap is perfect voor professionelen maar niet voor burgers.

En Systema? Wel, daar heb ik zo m'n twijfels over. Systema ziet er leuk uit maar is soms heel vergezocht. Too fancy. Teveel technieken zijn totaal onbruikbaar. Zo zie je op diverse youtube filmpjes een techniek waarbij de verdediger de pols breekt van de stotende aanvaller door een beweging te maken met het bovenlichaam.

Zeker is dat Krav Maga en Kapap bruikbaar zijn, de subsystemen en eigen uitvindingen van zelfbenoemde meesters neem ik later onder de loupe.

Close Combat is gevecht van nabij. Men spreekt ook van Close Quarters Battle of Hand to Hand combat. In principe kan Close Combat met of zonder wapens worden 'gebruikt' of toegepast.

De term is vooral bekend in militaire kringen en er zijn diverse systemen. Eigenlijk zou men kunnen stellen dat elk leger wel haar eigen systeem heeft. Zo spreekt men in het Russische leger over Systema (het systeem), het Israëlische leger heeft het dan weer over Krav Maga (of Kapap). Niet meer dan een vertaling van Close Combat. Hier heeft men het gewon over Close Combat.

Het verschil tussen Close Combat en Martial Arts?

Vooral het doel. Hoewel Martial Arts kunnen toegepast worden als zelfverdedigingsysteem zijn het recreatieve of competitiesporten en duurt het relatief lang eer je er iets mee kunt aanvangen in een moeilijke situatie. Close Combat is per definitie eenvoudig en snel te leren.

Het doel van Close Combat is overleven. Liefst nog onder alle omstandigheden. Als men gaat kijken wat stress doet met een lichaam dan komt men tot de vaststelling dat er een aantal beperkingen optreden die je niet meer toelaten om fijnmotorisch te werken. Daardoor zie je in Close Combat ook vaak brute bewegingen.

De kenmerken van Close Combat zijn het gevolg van het doel ervan. Als je een analyse maakt van een gevecht is het meestal zo dat de snelste meest overdonderende wint. Net daarom legt men bij Close Combat de nadruk op de Combat Mindset waar we het later in een andere post over zullen hebben.